Do kontemplacji, czyli o duchowości w sztuce
Monika Nowakowska

Stanisław Fijałkowski, Kubistyczny dzban II, 1947, olej, płyta pilśniowa, 61 x 50 cm. Wł. artysty. Fot. Dominik Szwemberg
Kontakt z malarstwem Stanisława Fijałkowskiego określiłabym jako doznanie metafizyczne. Jego abstrakcyjne obrazy ujmują wyrafinowaną prostotą koloru i kompozycji, a zastosowana symbolika – obecna nawet w płótnach sprowadzonych do jednobarwnego tła – prowokuje do stawiania pytań o „rzeczy ostateczne”, jak je określa sam Autor.
Ale spotkanie z pracami Mistrza, bo na takie miano w pełni zasłużył 88-letni dziś artysta, jest też doskonałą okazją do zanurzenia się w wielką malarską głębię dzieł przemyślanych w najdrobniejszych szczegółach i, co zdarza się dziś coraz rzadziej, perfekcyjnych warsztatowo. Retrospektywny przegląd malarskiej twórczości łódzkiego artysty przygotowała galeria Atlas Sztuki, gromadząc prace z jedenastu polskich muzeów, dwóch kolekcji prywatnych oraz z archiwum artysty.
Badanie Absolutu
Stanisław Fijałkowski jest malarzem, ale i grafikiem warsztatowym, otwartym na nowe media – z równym powodzeniem uprawia grafikę komputerową. Zestaw środków formalnych i mentalnych, jakie stosuje we wszystkich tych dziedzinach pokrywa się, co świadczy o traktowaniu przezeń sztuki jako jednego, totalnego procesu badania Absolutu. Nad malarstwem warto jednak pochylić się osobno – w nim najpełniej objawia się bowiem filozoficzno-liryczna natura artysty i uniwersalna wartość jego plastycznych przemyśleń. Zestawienie obok siebie, nie zawsze chronologicznie, obrazów z różnych okresów jego twórczości – od lat 40. minionego wieku po malowane w 2010 r. – ujawnia i potęguje tę wielką malarską siłę, przenoszącą widza w świat metafizycznych i estetycznych doznań. Sztuka Stanisława Fijałkowskiego może być odbierana na różnych poziomach percepcji – w zależności od wiedzy, wrażliwości i potrzeb duchowych widza. Te ostatnie Autor zawsze traktował priorytetowo, pragnąc przywrócić malarstwu mistyczny, duchowy wymiar – w odniesieniu do spraw bliskich współczesnemu człowiekowi.
Czytaj więcej w kwietniowym numerze Sztuki.pl.
Zaloguj się i obejrzyj poszerzony materiał zdjęciowy.
Malarstwo

- Osobista geografia
- Geniusz czy szarlatan?
- Malarka prawdy - Paula Modersohn-Becker
- Teatrum historii według Delaroche'a
- Andrzej Dłużniewski - przed / po
Rzeźba

- Wyobraźnia natury zdaje się ograniczona
- Oswojony modernista
- Żywa rzeźba i antypomniki Adama Kalinowskiego
- Origami nad Wisłą
- Wielcy nieobecni. Alfons Karny (1901-1989)












Skomentuj artykuł